Bouvierpup Kiku

Bouvierpup Kiku

in de tuin, net aangekomen
in de tuin, net aangekomen

Vrijdag 15 juni (2018) komt bouvierpup Kiku (Kikuko) in huis!

Hij is familie van onze Pok, een achterneefje of zoiets.

Het is een nest, 3 teefjes en 4 reuen, zonder uitschieters.

Met 6 weken zijn alle 7 nogal gelijk qua uiterlijk en gedrag; vrijwel gelijke grootte, vachtstructuur en rustig nieuwsgierig.

We zijn benieuwd!

Pok gaat het vast leuk vinden.

Hij is inmiddels 8 jaar en weet, kan en doet alles wat we belangrijk vinden.

Hij kan overal mee naartoe, hij is overal los 'te parkeren', luistert prima en is stabiel en vriendelijk.

Rond z'n 2e jaar was hij nogal fel naar andere reuen (wèg, jij!).

Maar na een paar keer corrigeren reageert hij subliem op dominante, eventueel vechtlustige reuen: hij negeert ze totaal. Een lastige reu kan dus niets.... Pok kijkt niet eens, loopt hem straal voorbij.

Mooi om te zien!

Maar hij lijkt klaar te zijn om een pup op te voeden.

Af en toe komt hij een pup tegen in de buurt en is altijd voorzichtig en vriendelijk.

Afhankelijk van de leeftijd corrigeert hij passend (niet in poten of staart bijten bv, dan laat hij een waarschuwend blafje horen).

Hij is toe aan een nieuwe klus!

 

Pok heeft z'n sociale hondenopvoeding van Bono gekregen.

Bono is een inmiddels stokoude rottweilerreu en Poks grote vriend. Ze komen ook bij elkaar over de vloer.

In het park, met alle bekende honden, zorgen zij voor het juiste onderlinge gedrag.

Als er gedonder is met honden binnen de groep is er altijd (!) even oogcontact tussen Bono en Pok: 'regel jij dit of doe ik het'.

Bono is nu zo oud dat hij correcties aan Pok overlaat. Maar het even naar elkaar kijken is er wèl altijd.

Dus in de loop der jaren heeft Bono Pok tot zijn opvolger gemaakt.

 

En nu dan een opvolger voor Pok.

 

 

Vrijdagavond 15-6.

 

Kiku is er!

De rit naar huis (1/2 uur ongeveer) ging prima. Hij heeft het enigszins nieuwsgierig over zich heen laten komen.

Thuis het eerste contact met Pok.

Kiku vindt Pok een wel erg grote meneer.

Pok is vriendelijk afstandelijk. Kiku moet iets ouder zijn wil hij er wat mee kunnen. Nu nog is de pup taboe.

Het zal snel veranderen.

 

Kiku heeft z'n nieuwe huis en tuin verkend. Heeft al een paar keer buiten een plasje gedaan en achter in de tuin gepoept. Het gaat weer vanzelf, net als toen Pok klein was.

 

Op dit moment ligt Pok naast me en Kiku onder m'n zitplaats en raakt met 1 voorpoot Poks staart.

Ik denk expres, hij wil contact maar weet nog niet hoe.

Pok vindt het best.

 

Zaterdag 16-6.

 

Afgelopen nacht niets gehoord, hij heeft gewoon geslapen waarschijnlijk.

Pok en Kiku kunnen in het halletje, de keuken en de tuin.

De achterdeur maar opengelaten, dan kunnen ze als ze dat willen of nodig vinden ook naar buiten.

Vanmorgen vroeg vond ik Pok in het halletje en Kiku in de keuken met een vrolijk gezicht naast een uit het rek getrokken beenwarmer en een plasje.

Nou, als dat alles is, vinden we het knap voor de 7 weken die hij nu is!

Na eten heeft hij achter in de tuin een drolletje gedraaid.

Hij zoekt dus zelf al een juiste plek daarvoor. Dit zou best het gevolg kunnen zijn van de ruimte die de pups bij de fokker hadden.

 

Voor meer foto's zie linkermenu: albums.

 

Zondag 17-6.

 

Pok en Kiku:

Gisteren heeft Pok zich de hele dag teruggetrokken op en voor z'n stoel in de kamer (waar Kiku nog niet komt in verband met de vele bedrading daar). 

Vandaag hebben we besloten dat we dat nu anders gaan doen omdat terugtrekken naar ons idee niet slim is. Hij is een actief lid van onze roedel dus hij moet niet denken dat we hem vergeten of overslaan.

Kiku is nog te jong voor hem om er iets mee te kunnen en uiteraard heeft Pok door dat dit een blijvertje is en geen logé.... Dat is even slikken.

'Als jullie weer tijd voor me hebben dan merk ik het wel...'. Zo is z'n terugtrek uitdrukking.

Flauwekul natuurlijk en dat begint hij al in te zien.

Dus, woonkeuken en tuin is voorlopig het leefgebied van Kiku en van Pok. Riant genoeg!

Kiku is erg beleefd en netjes naar Pok maar zeker niet kruiperig.

Hij is een heerlijk ventje: open blik, nieuwsgierig en hij heeft erg snel in de gaten hoe alles hier geregeld is.

En het is merkbaar dat het een èchte werkhond is. Hij schrikt nergens van (G. liet een platgetrapt blik naast hem vallen, hij vond het niets bijzonders), is snel en moedig, Alles wat hij niet kent wordt meteen onderzocht. Hij zou graag meer contact met Pok willen, maar dat komt nog.

Hij loopt al met grote zware dingen te slepen en heeft een verzamelplek daarvoor. 

Hij is dol op langskomende broekspijpen: sjorren, grommen èn vasthouden! Ook al is hij pas 7 weken, echt vooruitkomen doe je dan niet.... En dan krijg je het begin van een oefening: Kiku, los! Is ie nog veel te jong voor maar gaandeweg wordt het allemaal duidelijk!

 

Maandag 18-6.

 

Alles rustig, alleen is duidelijk aan het worden dat Pok al (een paar dagen?) in de gaten heeft dat Kiku geen hannesje is maar een hond(je) met veel karakter.

Dus houdt hij de teugels strak....

 

Dinsdag 19-6.

 

Om Pok te helpen, vandaag een kluif voor hem gekocht die hij taboe kan verklaren (een opvoedingsmaatregel van volwassen reuen voor pups. Hoeft niet perse een kluif te zijn, kan van alles zijn. Maar Pok had de kluif in de dierenwinkel zelf uitgezocht, dus duidelijker, ook voor hemzelf).

De kluif is nu taboe voor Kiku en die snapt het prima.

Als Kiku zich netjes gedraagt zal Pok op een gegeven moment het taboe opheffen. Dan zal hij hem laten liggen, een eindje weglopen, omkijken, en als Pok vindt dat Kiku hem hebben mag, laat ie het gaan. Vindt ie dat het nog niet mag dan zal hij grommen en teruggaan naar z'n kluif. Totdat hij definitief zegt: veel plezier ermee!

Het gaat er dus om dat Pok zijn leiderschap onderstreept (leiderschap onder ons, boven Kiku).

 

Zie de 2 foto's in het album.

 

Vanavond was erg leuk en ook wel spannend, in de zin van: wat vindt Pok dat er moet gebeuren.

Pok was flink mee uit geweest en terug in huis/tuin kreeg hij z'n kluif, die als hij er niet is uiteraard buiten Kiku's bereik wordt weggelegd.

Pok heeft midden in de tuin de helft van het bot gekraakt. Kiku draaide er wel wat omheen maar werd met een snauw op afstand gehouden. Kiku reageerde daar verstandig op en ging iets anders doen. 

Toen Pok klaar was met kluiven en kraken stond hij op, ging een meter of 2 afstand weer liggen terwijl hij z'n kluif in het oog hield. Kiku liep naar de kluif maar werd weer gewaarschuwd door Pok: afblijven!! Kiku liep weg.

Pok ging verliggen met z'n kop de andere kant uit. Kiku liep weer naar de kluif terwijl hij Pok in de gaten hield (hier gaat het om!). Mag ik nu dan...? Ja, hij mocht.

Kiku kan nog niet veel met een flink bot, had er wat aanhangende flinters afgehaald en liet 'm liggen.

Het bot hebben we weggelegd want misschien wil Pok 'm morgen opnieuw gebruiken als taboe object.

 

Bono gebruikt het taboe verklaren regelmatig in het park als er jonge honden of pups in de buurt zijn. Hij gaat liggen, legt z'n bal (het object) voor zich neer en geeft 'm een duwtje met z'n neus zodat ie iets verder wegrolt.

Komt een jonge hond met een blij gezicht op de bal af dan snauwt Bono: afblijven! Veel jonge honden hebben dit al meegemaakt en voor hen blijft Bono's bal taboe.

 

Donderdag 21-6.

 

Het gaat erg goed!

Hij is een echte werkhond in de dop.

Totaal anders dan een gezelschapshonden pup.

Een doorzetter, komt telkens terug op wat hij wil; loopt graag zware dingen te verslepen / aan te vallen; is behoorlijk belastbaar voor een zo jonge pup (niet gauw onder de indruk van iets). Blije oogjes en op naar het volgende doel!

Pok weet het ook en blijft streng maar tussendoor kijkt ie al met enig welgevallen naar Kiku.

Hij blijft ook graag in de buurt om alles in de gaten te houden.

Ook al kan Kiku geweldig doorzetten (alleen z'n gebrek aan hoogte en kracht houdt hem nog tegen), hij is goed te corrigeren.

Zoals bv bij de broekspijpaanvallen: ik wil perse niet dat hij mijn broekspijp pakt (met vaak wat been erbij) om grommend aan te sjorren!

Als hij het probeert krijgt hij een hard 'Kiku, NEE!' te horen. Gaat hij toch door dan krijgt hij een stoot van een vinger in z'n ribbetjes. Dus nu, als hij weer een pijp langs ziet komen, kijkt hij 'ns omhoog: 'oh..., nee, bij deze beter niet...', en gaat iets anders doen. 1 x duidelijk zijn is genoeg.

Want als je hem niet in de smiezen houdt is dit een hondje dat in een vloek en een zucht uit het roer gelopen is....

Zijn naam kent hij al goed. Als hij geroepen wordt komt hij meestal direct aangerend. Hangt er een beetje van af wat hij aan het ontdekken is.

Kiko, NEE! zit er ook al redelijk in ('ja, ik hoor je, maar toch nòg een keer proberen!').

Nog maar amper 8 weken!

Hij is daarnaast zo erg knus om te zien als hij ijverig rondscharrelt in de tuin met grote dingen die dringend mee moeten, van alles ontdekt (zoals de hoek met bamboe) en dan ineens de keuken binnenloopt, ergens gaat liggen en in diepe slaap valt.

Een erg lekker ventje die groot en sterk wordt, dus moet je als baas niets van hem accepteren wat hij later ook niet mag.... Nogal logisch lijkt me.

 

 

naar boven

Kiku, 8 weken

Vrijdag 22-6.

 

Vandaag 8 weken oud.

1 week bij ons en helemaal thuis.

Als er al iets langskomt wat hij spannend vindt dan is het ook zo over!

De straatbezem vond hij een raar geluid en bleef op afstand kijken.

Nadat hij de kans kreeg het ding van nabij te bekijken was het meteen goed. In de borstel bijten, sjorren en mee willen nemen!

Borstels in zijn bek vindt ie geen probleem (hij heeft een stoffer bij z'n speelgoed), een ijzeren kettinkje ook niet. Hij sjouwt werkelijk met alles! Speuren zit er ook in: ik was achter in de tuin (stadstuin met 3 grote(re) bomen) geweest en even daarna zag ik Kiku precies de route volgen, met z'n neus op de grond, die ik gevolgd had. Werkhond....

De brandende tuinkachel: hij is instinctief voorzichtig bij open vuur. Heeft wel weer met interesse gekeken.

Verder geen spannende dingen vandaag.

Pok heeft z'n bot weer taboe verklaard, maar Kiku reageert daar zo netjes op dat Pok het bot al gauw vrijgaf. 'Zo is er ook niets aan'. En Kiku kan gewoon tegen hem aan liggen slapen (kont aan kont of Kiku's kop op Pok's staart). In de buurt van Pok's kop moet ie nog niet gaan liggen. Pok weet ook wel dat als hij nu al te toeschietelijk is, er weinig meer te corrigeren zal zijn.... De huis en tuin regels zijn nu al gewoon. Als Kiku straks mee de straat opgaat en hij andere honden gaat ontmoeten heeft Pok ook weer genoeg te doen: de kleine man leren hoe hij zich sociaal dient te gedragen.

Gaat weer interessant worden.

 

Zaterdag 23-6.

 

Flink gegeten, wild gespeeld, veel geslapen.

Ook weer gegroeid waarschijnlijk (moeilijk te zien als je hem altijd ziet).

Tegen de avond de tuin gesproeid. Nat worden heeft ie amper in de gaten.

Schudt zich een keer uit (zonder zichzelf om te gooien inmiddels) en sopt in het rond.

Hij kan nu ook in galop z'n kop schudden (met een vodje dat 'dood' moet) zonder van koers te veranderen.

Alles gaat echt behoorlijk snel.

In het album 2 foto's: waar hij nogal nat in het eveneens natte groen zit met een botje. En waar hij ineens een vouw in m'n broek ziet en die even denkt te gaan pakken....

 

Zondag 24-6.

 

Ik heb me weer gerealiseerd dat je het taboe verklaren van iets óók als baas moet doen.

De laarzen van de baas zijn taboe, z'n sloffen ook en mijn broekspijpen. Alles wat NEE! is en blijft.

Handig om het weer even op te halen allemaal....

En duidelijk voor Kiku.

Voor het eerst de stofzuiger (oh, het was nodig!).

Eerst op een afstandje goed kijken, daarna dichtbij om te ontdekken waar de herrie vandaan komt.

Vanmiddag kwam hij even aandacht halen en ik zag een natte poot.., en nog 3..., en een kletsnatte snoet.

In het vijvertje gestaan, gewoon. Ondernemend, kan je wel zeggen.

Hij vindt het minder om op z'n rug gelegd te worden! Dus doet de baas dat dagelijks.

En komende week krijgt hij halsband en lijn om aan te wennen.