Bouvierpup Kiku

Ruim 5 maanden

5 Maanden oud, nog erg jong, maar de ontwikkeling gaat razendsnel.

Hij groeit en groeit. De laatste keer in de dierenwinkel woog hij ruim 26 kg.

En hij leert telkens bij, dankzij Pok vaak vanzelf.

Als ik bv tegen Pok zeg: Pok, af en blijf, gaat Kiku automatisch naast hem liggen (dus zeg ik voor de volledigheid: Kiku, af en blijf). Ik kan dan een eind weglopen, zolang Pok blijft, doet Kiku dat ook.

Aan alle kanten is zoiets uit te breiden tot hij, net als Pok, alles kan wat wij belangrijk vinden.

Pok vindt dit ook leuk en laat al het nodige over aan Kiku. Kiku let nu in huis vooral op mij (Pok denkt dat ik in 7 sloten tegelijk loop en dat moet voorkomen worden). Hij blijft nu liggen waar hij ligt en laat het let-op-de-bazin-werkje aan Kiku over (die dat secuur doet).

Hij loopt veel los in het park, is vrolijk en erg sociaal naar alle bekenden. Grappig: Bono en z’n baas zijn samen Bono. Bobby en z’n bazin zijn samen Bobby en zo zijn er meer. Als ik in de verte Bono met baas aan zie komen, zeg ik: Kiku, daar komt Bono! Dan kijkt hij in het rond tot hij ze in beeld heeft, vliegt erheen, zegt eerst baas Bono uitgebreid gedag en daarna Bono.

Pok en mij houdt hij altijd in de gaten en luistert goed naar ons.

Een paar dagen geleden was hij op het losloopveld aan het rondrennen met een andere jonge hond en stuiterde door een diep (gegraven) gat. Hij piepte (auauau!) en kwam op 3 poten naar mij toe (auau, help!). Heb z’n achterpoot helemaal (van tenen tot rug) afgevoeld en bewogen. Hij gilde niet, dus na wat masseren vroeg ik hem of hij er op kon staan. Dat kon en lopen ging ook zij het kreupelend: geen breuken of scheuren. Rustig aan even, want honden in de groei hebben nog vrij ‘losse’ gewrichten en zulke klappen kùnnen klachten geven die blijvend zijn. Heb hem thuis nog een homeopathisch middel gegeven dat werkt op acute klachten van pezen, spieren en gewrichten o.a.

Het gaat goed, af en toe, steeds minder, wat startpijn en dat is alles. Ook geen afwijkingen in de stand van de betreffende poot.

Hij vindt het ook wel fijn dat hij inmiddels zo groot is dat hij overal z’n neus in kan steken….

Maar hij trekt niets meer uit het rek en kan overal in huis lopen/liggen. Gaat prima.

Hij is een blij gozertje!

 

Half oktober.

 

Met alletwee de honden 15 kg brok halen. Met karretje. Doen we om de 2 weken.

Deze keer was voor Kiku de 2e maal dat ie meeliep.

Pok en Kiko moeten links naastlopen, aangelijnd, en met de andere hand trek ik het karretje.

Gaat prima, maar de opdracht: zonder trekken links naastlopen, móét uitgevoerd worden (anders wordt het wèl ingewikkeld).

Het ging prima. Kiku loopt naast voor Pok, Pok in 2e positie. Als ik zo eens naar Pok kijk, Kiku loopt op zíjn oude plaats tenslotte, is ie volkomen tevreden met deze regeling. Hij loopt opgewekt mee als extra controle op de achtergrond.

Kiku ziet er uit of hij een serieuze taak aan het uitvoeren is (en daar heeft hij gelijk in). Hij let op mij en op het karretje en af en toe kijkt hij ook naar Pok. Gaat goed zo, hè maat?

Heel leuk, we kwamen langs een paaltje en Kiku vond het dringend nodig een vlag te zetten, op 3 poten (zoals het hoort)! Meende al eens gezien te hebben dat hij 'scheefstaand' een plas deed, maar nu was het een echte vlag!

Pok reageert nooit als Kiku een plasje doet, maar nu ging hij er overheen. Het was een 'menens' vlag.

Bij de dierenwinkel gaat Pok afliggen bij het karretje (tegen de gevel), zodat het niet gejat zal worden.

Kiku mee naar binnen. Hij zal zich ook in winkels netjes dienen te gedragen. Volgens de weegschaal woog hij 28 kg en een beetje (2 kg erbij in 2 weken dus).

Zak voer in het karretje, honden in positie (ging snel) en net zo gewoon en goed weer terug naar huis (in totaal een uur van huis).

Ook al is het maar een uur, Kiku was moe na deze aktie. Allemaal toch nogal nieuw....

 

Zondag 28-10.

 

En dan is Kiku (27-10) een half jaar.

Heb nog eens teruggelezen hoever Pok was op die leeftijd. Het komt toch vrijwel overeen.

Pok kon ook van alles toen hij een half jaar was. Alleen was en is Pok meer gereserveerd en lijkt daardoor langzamer. Lijkt dus....

Kiku kan wel oplettend gaan zitten kijken als er een onbekende iets zegt of vraagt als we op straat lopen en zal dan zeker geen contact zoeken. Maar hij is eerder geneigd op onderzoek te gaan en daarbij eventueel uit beeld te verdwijnen dan Pok. Nou is Kiku ook zeer snel terug als hij mij of Pok niet meer ziet, maar toch. 

Maar een boef kan dus met 6 maanden: naastlopen, komen, zitten, afliggen, zoeken, blijven en lossen op bevel (gewoon gezegd, niet geroepen of zo).

Kiku is nu aan het 'puberen', gewoon erg eigenwijs met af en toe een gezicht van: ja, hoor es, heb even geen tijd hoor...!

Dus ben ik nu, geheel tegen mijn 'principes', met brokjes puntjes op i's aan het zetten. Pok was nooit geïnteresseerd in een brokje als beloning, vond samen iets doen het leukst. Kiku wil er wel degelijk wat voor doen, naast zijn eigen bezigheden.... 

Allez dan, opletten (ook als er veel afleiding is) en vervolgens zit, af, blijf (bv). Hij doet het allemaal echt netjes.

 

Er zijn een aantal leeftijdgenoten waar hij mee oefent: bekvechten, achtervolgen en achtervolgd worden, worstelen, botsen en knotsen. Hij blijft zich goed gedragen, geen vuile geintjes, geen gemene bedoelingen!

Er zijn honden die wel vervelend gedrag vertonen maar Kiku haakt dan snel af. Hij laat zich niet door een leeftijdgenoot domineren (zelf domineert hij ook niet, nog niet...).

 

Ben ook pas met hem naar het spoor gelopen. Via Strijp S (even vergeten dat DDW aan de gang was, erg druk dus), naar de overloop over een rondweg (trap op, stukje pal langs het spoor, trap af).

Boven naast het spoor gewacht op treinen. Bij de eerste ging z'n kop zo snel heen en weer (om de snel rijdende trein in beeld proberen te krijgen) dat z'n oren wapperden, zag er grappig uit. Bij de tweede had ie al een beeld en de 3e was gewoon.

 

 

Vrijdag 23-11.

 

Alweer een maand verder, gaat hard.

Kiku is nog best puberaal lastig maar ik gebruik geen brokjes meer. Het is mooi geweest. Snapt ie goed trouwens.

 

Een week geleden zijn we, Pok, Kiku en ik, op bezoek geweest bij goede kennissen met 3 honden: Pok's oude vriend Jonas en 2 cairn terriers. Allemaal reuen. Kiku heeft in z'n prille jeugd alledrie wel eens gezien maar dat is toch wel een tijd geleden inmiddels (ze zijn verhuisd naar elders).

Ik was benieuwd hoe, met name Kiku, zich zou gedragen op ander-mans/honds territorium.

Nou, heel goed! Hij was eerst afwachtend maar na een kwartiertje steeds vrijer en blijvend oplettend. De rechtmatige bewoners van huis en tuin hield hij in de gaten: vinden ze het goed wat ik doe...?

Kortom, uitstekend.

Jonas en de cairns hebben uitgebreid met hem gespeeld, vooral 'pak me dan als je kan', en ze hebben gewoon lol gehad.

 

Jonas houdt van botsen en knotsen (met veel herrie, deed hij vroeger altijd met Pok). De cairns zijn daar te klein voor. 

Pok is Kiku dit 'ouwejongenskrentenbrood spelletje' aan het leren, thuis in de tuin. Kiku vindt dat bijzonder leuk!

 

De heenweg, in een geleend autootje, ging ook best. Tenslotte heeft Kiku alleen ervaring achter in een huurbus en dan is een auto toch anders.

Op de plaats van bestemming was hij er wel èrg snel uit, handig dat hij goed luistert naar: Kiku zit en blijf! Dus zat hij netjes op de stoep te wachten tot hij aan de lijn was. Daarna, los in de tuin, kregen ze allevijf een koekje: Eerst Jonas, dan Pok, daarna de cairns en Kiku als laatste. Goed opgevoed zaten ze netjes op hun beurt te wachten.

Pok lag, zoals hij dat altijd doet, te kijken en op 1 van de vele balletjes te knagen zonder zich verder ergens mee te bemoeien. Het was rustig dus hoefde hij niets te zeggen of te doen.

Alleen als de 1 of de ander op z'n staart stond in het voorbijgaan, of over z'n balletje struikelde, liet hij een blafje horen: kijk een beetje uit...!

 

Onze tuin is nu ook interessant voor Kiku want de notenboom is al z'n bladeren kwijt. Hij zit vaak midden in de tuin naar de voor hem nieuwe omgeving te kijken. Een kauwtje in de boom die 1 van de laatste noten losmaakt en wegvliegt. Een duif op de schutting, langsvliegende eksters, gaaien en meesjes. Hij bekijkt alles met aandacht.

 

In huis is hij rustig, slaapt links of rechts, verzamelt botjes en andere rommel wat hij min of meer bij elkaar houdt, is wel graag in de buurt van het aanrecht want hij lust veel! Onze laatste bullterrier luste alles behalve komkommer, Kiku eet ook komkommer (hij heeft er niets aan maar het klinkt lekker: het sappige kauwen op een schijfje...). Hij schrokt niets naar binnen. Als iets nieuw is legt ie het eerst naast zich neer en proeft dan rustig. Met zo'n naar binnen gekeerde blik: hmm, geloof dat ik dit wel erg lekker vind. Of: tja, beetje raar smaakje, nog maar een stukje dan. Jaja, toch lekker.... (zo ziet het er uit).

 

Hij is inmiddels bijna zo groot als Pok en soms denk ik dat Pok naast me ligt en dan blijkt het Kiku te zijn. Vooral 's avonds, op een wat donkere plek (als de vacht niet goed te zien is), vergis ik me regelmatig. 

Pok is een echte ruwhaar terwijl Kiku nog waaihaar heeft (vrij lang en zacht).

 

In het park gaat het ook allemaal goed. Alleen is hij wat te blafferig, vind ik. Dus als het blaffen naar mijn zin te lang duurt, gaat ie gewoon aan de lijn. Hij begint het te begrijpen.

 

 

Dinsdag 18-12.

 

Kiku heeft inmiddels de nodige eigen aardigheden:

 

Als hij gegeten heeft moet hij perse z'n beestje (eerst was het een paars varkentje met piep, nu een stoffen schildpadje met piep en een slaplijvige wasbeer met plastic piepkop) in z'n mond hebben. Hij loopt daarmee door de tuin en/of huis, wat zorgelijk, en na een tijdje is het goed en gaat ie slapen. Het wasbeertje had een vrij harde piep waar Kiku van begon te loeien. De eerste keer wisten we niet precies wat we hoorden. De piep is inmiddels bijna stuk dus loeien doet ie niet meer.

Wat ook regelmatig gebeurt: hij ligt te slapen, wordt wakker met een idee.... Hij sluipt dan zo onzichtbaar mogelijk (kop en staart laag) onhoorbaar (!) naar de kamer van onze huisgenoot.

Over het algemeen hoor je hem goed lopen, hij sloft en stampt over de houten vloer.

Maar als hij een plan heeft dus niet. Hij nadert de bank, waar huisgenoot TV ligt te kijken, en loopt zo stil mogelijk door tot hij op de bank zit. Dan wacht hij even of er commentaar komt. Zo niet, dan gaat ie liggen. Even, want toch te warm, meestal. Erg grappig om hem een idee te zien uitvoeren!

 

Pok is z'n grote vriend maar hij overschrijdt soms z'n grenzen.

Laatst, na het eten, dacht Kiku de eventueel laatste brokjes uit Pok's bak te pakken. Pok had zich nog maar net afgewend, Kiku was te vroeg en hij heeft het geweten!

Pok viel hard uit (hij was even erg serieus!). Kiku schrok zich een ongeluk en kwam zowat ondersteboven tussen de bamboe terecht....

Na de volgende maaltijd wachtte hij netjes tot Pok ècht ver genoeg weg was. Weer een lesje opletten dus.

 

In het park kan hij met bijna iedere hond overweg. Bij nieuwe ontmoetingen is hij afwachtend. Als de tegenligger bv een te dominante houding aanneemt, laat hij het gaan. Ok, dan niet....

Het is echt ideaal dat hij opgroeit naast Pok en Bono!

Die twee weten precies wat er zich allemaal voordoet en laten met hun houding zien hoe er gereageerd moet worden. Of niet.... Kiku let altijd op Pok en als Bono er is, bijna dagelijks, ook op hem.

En zo ontstaat er dus een kerngroepje van stabiele en betrouwbare honden.

 

Oh, ook leuk:

Was met Kiku in een dierenwinkel, gewoon even opvoedkundig kijken (kluiven, konijnen, papegaai, hamsters ed).

Er kwam een medewerker langs met een plat karretje voor het vervoer van zakken voer en zo. Kiku stapte op de voorbijkomende kar, reed een metertje (lengte van de riem) mee en stapte er weer af. Gewoon en erg grappig.

Dit zijn bullterrier geintjes. Vooral onze laatste bullterrier deed zulke dingen. Achteloos en met twinkelogen.

Iets wat in hem opkomt als 'even leuk, joh'.

Er zijn honden met gevoel voor humor, want wat is het anders...?

Het slaat, praktisch gezien nergens op; een eindje meerijden op een karretje. En een bevel was het ook niet.

Gewoon een impulsief verzinsel. Leuk!