Bouvierpup Kiku

10 weken

Erg wakker, afgewisseld met slapen om te groeien....

Gaan zitten doet hij meestal vanzelf als ik blijf staan en hij aangelijnd is.

Af en toe moet ik Kiku zit! zeggen en als hij erg afgeleid is 'kan hij daar even niet aan beginnen'.

Hij kan ook behoorlijk stout zijn. Veel van waar hij bij kan moet flink geproefd worden.

Waar Pok als pup aan een enkel 'Pok, nee!' genoeg had om het nooit meer te doen, heeft Kiku een verbale uitbrander of een draai om z'n oren nodig. En dan nog kijkt hij je aan met een blik van: wat een ònzin...!

Afleiden met iets wat hij wel mag hebben werkt maar even.

Wat hij niet mag inpikken is niet zo erg belangrijk (crocks en teenslippers of zo) maar hij moet leren geen rek leeg te trekken. Een sport op zich...!

Maar waar hebben we het over, een pup van 10 weken.

Hij leert dagelijks bij, en gelukkig hebben we daar de tijd voor.

Als hij tegen de 12 maanden is gaat de baas hem trainen volgens 'The Koehler method of dog training'. Eerst algemene gehoorzaamheid, verder eventueel speuren, of iets anders. In ieder geval werken. Hij moet straks alles kunnen wat voor ons handig en belangrijk is.

Nou, dat gaat lukken!

 

Vrijdag 13-7.

 

Vandaag 11 weken.

Het gaat prima met hem. Groeit als kool, zoals te verwachten.

Is thuis en in het park vriendelijk tegen alles en iedereen. Vrij en vrolijk, zoals het zijn moet.

Gisteren was het in het park nogal druk met honden en mensen. Van groot tot klein, er gebeurde van alles door elkaar.

En na nogal wat afleiding keek ik eens rond om te zien waar Pok en Kiku uithingen.

Zag ze niet. Riep Pok die een vrolijke kop door het riet langs het water stak. Ik ben hier, is er wat?

Ik vroeg of ie Kiku bij zich had èn z'n bal. Hij verdween even en kwam, met bal, door het riet op het droge. Achter hem aan Kiku, kletsnat. Pok was dus even gaan afkoelen en Kiku was met hem meegegaan en had en passant even gezwommen.

Ik vond het erg leuk dat ze sámen iets zijn gaan doen terwijl er afleiding in overvloed was.

Pok houdt zich meestal strategisch op de achtergrond (als hij er is, samen met Bono) om alles in de gaten te houden.

Ook al hielden we ons op in de schaduw, hij ging toch even afkoelen. Kiku had hem dus in de gaten gehouden en was meegegaan!

Dit is voor Kiku een begin van het roedelverhaal waarin hij een steeds belangrijker rol zal gaan spelen.

 

Zondag 15-7.

 

Vanmorgen, net in het park, bij het kruisen van een fietspad.

Pok moet daar altijd even wachten en als ik het zeg kan hij oversteken.

Allebei los. Pok is bij het fietspad, staat stil op mijn 'Pok, Kiku, wàchten!'; Kiku stopt ook en gaat naast hem zitten.

Op de terugweg, dezelfde plek gebeurde hetzelfde.

Het zal echt niet altijd zo vlekkeloos gaan maar het begrip en het opletten is dus zonder twijfel aanwezig bij Kiku!

Ik zei: wàchten! en geen zit!

Heb ze beide gecomplimenteerd met hun goede gedrag.

Ook al is goed gedrag normaal, ze vinden het wèl leuk om te horen dat de baas tevreden is. Géén koekje want dat is onzin en in feite een belediging van de hond. Onderling belonen ze met vriendelijk gedrag of met een correctie bij fout gedrag. Dat snapt een hond altijd en hij wordt in zijn waarde gelaten!

Pok is ook één van de weinige honden die nooit mensenhanden loopt af te schuimen of daar misschien iets eetbaars te vinden is. Hij loopt ook nooit vuiligheid te schransen. Denkt niet aan eten als we iets anders aan het doen zijn.

Kiku zal dat ook zo gaan doen. En je kan het ze eventueel gewoon leren....

 

Maandag 16-7.

 

Vandaag in het park. Kort rondje want nogal warm....

Ik liep op een pad, langs een dichtgegroeid bosje.

Pok was doorgestoken via de andere kant van het bosje. Kiku liep met mij mee, dacht ik.

Geen van 2 in het vizier. 

Daarna zag ik ze, met tegenlicht, aan het eind van het bosje tevoorschijn komen.

Groot zwart en klein zwart, naast elkaar.

Ze keken en kwamen toen naast elkaar aangedraafd.

Een mooi beeld...!

 

Heen en terugweg, inmiddels gesneden koek: Kiku, zit.

Hij doet het nu telkens op bevel. Geen toeval meer.

 

De baas doet vang- en sjor spelletjes met hem. Een oude mop is een fijn ding daarvoor.

Kiku zat op te letten toen de baas de mop weer op z'n plek hing, aan een laddertje. Kiku probeerde er  bij te komen en was al een aardig eindje aan het klimmen.... Hij begreep dat hij via de treden bij de mop zou moeten kunnen komen.

Straks zal hij ook geen probleem hebben met ladderklimmen. Hij durft veel.

 

Dinsdag 17-7.

 

12 weken enting achter de rug.

Hij liep enthousiast op de dierenarts af: aha, deze ken ik ook!

's Avonds in een putje modder staan roeren en trappelen met gevolg.... Zie 2 foto's album Kikuko.

 

Woensdag 25-7.

 

Alles gaat van een leien dakje.

Kiku is een erg fijn kereltje.

Zijn karakter wordt ook duidelijker.

Soms staat hij op zijn strepen: graag de (vrij drukke) weg oversteken op dezelfde plaats aub! Gaat gauw klaarzitten....

In dit hete en zonnige weer loop ik richting park van schaduw naar schaduw.

Als ik Kiku's zin zou doen moet hij te lang (vind ik) in de zon zitten wachten tot we over kunnen steken.

Doen we dus niet! En daar is ie het niet mee eens.

Gelukkig weet hij wat 'Kiku, nee!' inhoudt en geeft met toch wel wat moeite toe dat hij een eindje verder moet meelopen voor we naar de overkant gaan.

In het park is hij sociaal en vriendelijk. Hij weet welke honden hij beter uit de weg kan gaan omdat ze naar hem uitvallen. En wie zijn 'vrienden' zijn is ook duidelijk.

Hij is dol op Bono, die is duidelijk en vriendelijk. Bono begroet Kiku altijd met een kwispel en wordt terug begroet met een likje.

Verder houdt hij Pok in de gaten. Bij iedere nieuweling die we tegenkomen let hij op Pok om te zien of en hoe Pok reageert. En als Pok ergens heengaat, loopt Kiku naast hem. Pok is, indien nodig, op afstand te leiden, dus spelenderwijs leert Kiku heel wat hoofdzaken.

Joggers, ouderen met rolstoelen of rollators en eventuele fietsers laat hij met rust omdat Pok dat allemaal negeert.

Hij gaat daar niet achteraan.

Soms volgt hij iemand met een hondje, maar nooit ver. Als ik hem niet roep en mezelf verdekt opstel, komt hij ook haastig terug: de baas is toch zeker niet weggelopen...!?

 

Hij heeft ook gevoel voor humor: hij kan heel uitgekookt grappig zijn. Bv langs het rek lopen en en passant met een hoektand aan iets blijven haken (hélémaal per ongeluk, ja!) zodat van alles uit het rek valt. Gewoon doorlopen en  omkijken met een blik van: nou ja, zeg, zie je dat...?).

 

In huis en tuin kan hij zich prima alleen vermaken.

Hij doet van alles met regelmatig een plonsje in de vijver.

Hij sjouwt wat, graaft wat, zoekt tussen z'n spullen naar een oud(er) botje, floddertje, rommeltje om te knagen, komt een bal tegen die verplaatst wordt. Druk genoeg.

 

Hij eet veel op het moment, groeit ook hard.

De hoofzaak is brok en pens (Farmfood) met tussendoor rood vlees. Verder wat gedroogde kip, een stukje kaas en erg graag wat yoghurt.

Hij eet rustig en met smaak. Kijkt 'ns op tijdens het kauwen met een tevreden gezicht, alsof hij een conversatie voert tussendoor.

Hij krijgt 3 x per dag te eten, niet op vaste tijden. Meestal geeft hij zelf aan dat hij nu toch echt vréselijke honger heeft!

Pok loopt mee met Kiku's eetgedrag omdat hij dat graag wil. Hij krijgt dan wat minder per keer.

 

En slapen, veel slapen!

 

Zondag 29-7.

 

Gisteren, zaterdagavond, met Pok en Kiku over de plaatselijke kermis gelopen.

Herrie en onbekend gedoe moet Kiku ook aankunnen.

Hij was totaal niet onder de indruk, vooral erg nieuwsgierig (net als Pok vroeger).

Pok loopt over een kermis alsof hij persoonlijk polshoogte neemt en of alles wel in orde is.

Kiku dus ook. Vrolijk oplettend en absoluut niet bang!

Ik zei hem tussendoor te gaan zitten (tussen de botsautootjes en een herrieachtig draaiding), hij deed het zondermeer. Hij blijft dus, ook in deze herrie en beweging, gewoon aanspreekbaar en met z'n (grote) voeten op de grond.

Andere kermisbezoekers (met kinderen) loopt hij gewoon voorbij. Hij vindt het allemaal prima en 'leuk, joh!'.

 

 

Naar boven